Waarom luiheid stiekem een prima eigenschap is

 

Eigenlijk doet al dat harde werken niemand een plezier. Een pleidooi voor meer nietsdoen.

Luiheid is misschien wel een van de meest verafschuwde eigenschappen in onze moderne westerse maatschappij. Het lijkt wel of je waarde als mens voortdurend wordt bepaald door hoeveel en hoe hard je werkt. Als je “druk, druk, druk” antwoordt op de vraag hoe het met je gaat, kun je rekenen op instemmende hoofdknikjes en geluidjes van goedkeuring. Maar ondertussen zien we de cijfers van burn-outs en overspannenheid de spuigaten uitlopen. En als we de Engelse bedrijfspsycholoog en managementgoeroe Tony Crabbe mogen geloven, werkt al die drukte ook nog eens helemaal niet productief. Hoog tijd dus om de luiheid eens in het zonnetje te zetten.

 

Lui zijn was heel lang juist ontzettend hip

Historisch gezien is luiheid juist lang een bron van status en aanzien geweest. In de Franse salons werd de nietsdoende persoon, de mijmeraar, de Flâneur, gezien als iemand die zoiets laags als werk niet nodig had voor zijn bestaan. Ook de Ierse dichter Oscar Wilde noemde nietsdoen “het moeilijkste en meest intellectuele wat er bestaat”

Ver daarvoor hielden ook de Grieken al erg van luiheid. En zij waren experts, want hun goden woonden op de Olympus, een makkelijk te beklimmen berg midden in de hoofdstad Athene en niemand heeft ooit de moeite genomen om even te checken of ze thuis waren.

 

Luiheid geeft je vleugels

Er zijn een heleboel aanwijzingen dat luiheid juist heel goed voor je is. Ten eerste dwingt het je om creatief te zijn. Kijk maar naar deze foto van een vader die een touwtje aan de schommel van zijn dochter heeft gebonden zodat hij haar kan helpen schommelen zonder zijn luie stoel en zijn biertje te hoeven verlaten. Je kan over hem zeggen wat je wil, maar creatief is-ie zeker.

 

Hetzelfde valt te zeggen over mensen die hun werk altijd uitstellen tot vlak voor de deadline. Chronische uitstellers zorgen misschien voor een hoop stress (vooral bij henzelf), maar uiteindelijk dwingt het ze ook om superefficiënt om te gaan met de tijd die ze nog hebben. Bill Gates schijnt ooit eens gezegd te hebben: “ik huur het liefst een luie persoon in om een moeilijke klus te klaren, want een luilak vindt geheid een makkelijkere manier om het te doen.”

 

Luiheid is een tegengif voor een grote epidemie

We zijn met z’n allen veel te druk. We werken soms puur om het werken, in plaats van voor het resultaat van het werk. Geen wonder dat de hoeveelheid mensen die met burnoutklachten thuis zitten ieder jaar gestaag blijft groeien. Het lijkt wel of we bang zijn dat alles uit elkaar valt als we even stoppen met knallend hard werken. Terwijl er juist aanwijzingen zijn dat het tegengestelde het geval is.

 

“De beste ideeën komen juist als je niks doet,” zei ooit de beroemde sciencefictionschrijver Isaac Asimov. Een uurtje uit het raam staren kan leiden tot de meest originele ideeën en oplossingen, omdat je rustende brein dan ineens de kans krijgt om onbewuste verbindingen naar het oppervlak te brengen.

 

“Drukte is een buitengewoon slecht antwoord op de vraag hoe het met je gaat,” zegt Tony Crabbe. “Als je het druk hebt, moet je betere keuzes leren maken. Dat is niet makkelijk, maar uiteindelijk is het een logisch principe: elke keuze om iets te doen is ook een keuze om iets anders niet te doen. Je hebt maar een beperkte hoeveelheid tijd in je dag, dus moet je selectief zijn met de dingen die je doet. En vooral ook durven kiezen om heel veel dingen niet te doen.”

 

Word dus gerust wat luier

Met andere woorden: ga gerust een wat luier leventje leiden. Je wordt er een beter, gezonder, vrijer en aangenamer mens van. Pak een gewoon een stoel, drapeer je benen over een tafel, schenk jezelf een koud glas Fïnley in en ga lekker niks zitten doen. Daar is de wereld hard aan toe.